Wat is dyslexie?

wat is dyslexie?

Dyslexie betekent dat iemand ‘ernstige en hardnekkige problemen bij de automatisering van het lezen en/of de spelling’ heeft. Dyslectici hebben, ook als zij extra hulp krijgen, moeite met foutloos en vlot leren lezen en spellen. Ook hebben zij moeite met het leren lezen en spellen in de moderne vreemde talen, zoals Engels en Frans. Dyslexie is onafhankelijk van intelligentie en komt voor bij normale en zelfs hoge intelligentie. Kinderen met dyslexie blijven wat betreft schoolprestaties achter bij het niveau wat van hen verwacht mag worden. Hun prestaties zijn, ondanks inzet en ijver, niet in overeenstemming met hun vaak goede verstandelijke capaciteiten, met alle gevolgen van dien in de persoonlijke, gezins- en maatschappelijke sfeer.

Dyslexie is een onzichtbare handicap, die in het onderwijs helaas te vaak niet wordt onderkend. Dat heeft verstrekkende gevolgen voor dyslectische kinderen zelf, voor hun ouders/verzorgers en voor het onderwijzend personeel. Voor de maatschappij als geheel gaat talent verloren door voortijdig schoolverlaten. Problemen met lezen en spellen die niet op tijd zijn onderkend, kunnen ook op latere leeftijd nog een handicap vormen.

Over de oorzaken van dyslexie is wetenschappelijk geen eenduidigheid. In grote lijnen zijn wetenschappers het meestal wel eens over de volgende factoren:

  • (snelheid van) fonologische verwerking
  • oproepbaarheid van de taalkennis
  • problemen met de informatieverwerking, vooral als daarbij een hoog tempo gevergd wordt
  • moeite om letters (visuele code) snel om te zetten in klanken (auditieve code).

De lees- en spellingproblemen die het gevolg zijn van dyslexie zijn in de praktijk behandelbaar. Dat wil zeggen dat verreweg de meeste dyslectici kunnen komen tot een aanvaardbaar niveau van geletterdheid, een niveau waarmee zij zich staande kunnen houden in deze maatschappij. Het is daarbij van groot belang dat de handicap zo vroeg mogelijk wordt onderkend. Bovendien moet de behandelmethode zoveel mogelijk afgestemd worden op de individuele situatie. Hierbij spelen, naast de individuele probleembeschrijving, zaken een rol als:

  • wat motiveert de leerling?
  • wat zijn de sterke kanten?
  • welk niveau van geletterdheid heeft iemand nodig?
  • werkt hij of zij graag met digitale media?
  • hoe kunnen digitale media ondersteuning bieden bij het lezen en spellen?

pasitive
Mensen met dyslexie zijn vaak creatieve, beeldende of logische denkers. Als zij op school goed worden begeleid en leerstrategieën kunnen ontwikkelen die bij hen passen, dan zullen ze met minder pijn en moeite de positie in de samenleving kunnen innemen die bij hun talenten aansluit.